Πώς Ξεκίνησα το Mindfulness. Η Μαρία θα μοιραστεί μαζί μας την προσωπική της ιστορία…
Από μικρή υπήρξα πάντα μια γυναίκα που αναζητούσε την ηρεμία, αλλά η ζωή μου δεν ήταν πάντα γεμάτη από αυτήν. Αντίθετα, η καθημερινότητα με τα χιλιάδες καθήκοντα, τις υποχρεώσεις και τους ανθρώπους γύρω μου με έκανε να νιώθω συνεχώς χαμένη και αγχωμένη. Δεν κατάφερα ποτέ να βρω τον χρόνο για τον εαυτό μου, να σταματήσω και να αναρωτηθώ τι θέλω πραγματικά.
Αλλά κάποια στιγμή, όλα αυτά άρχισαν να με πνίγουν. Νόμιζα ότι αν συνέχιζα να τρέχω, θα τα κατάφερνα. Αλλά το άγχος, οι ανησυχίες και η αίσθηση ότι δεν ήμουν ποτέ αρκετά καλή, με οδήγησαν σε ένα σκοτεινό μονοπάτι. Έτσι, αποφάσισα ότι κάτι έπρεπε να αλλάξει.
Η απάντηση ήρθε όταν άρχισα να εξερευνώ τη φιλοσοφία του mindfulness. Η ιδέα ότι μπορώ να είμαι παρούσα στο “τώρα” και να αφήσω πίσω το άγχος του μέλλοντος ή τις τύψεις του παρελθόντος, ήταν απλά ανακουφιστική. Η αρχή δεν ήταν εύκολη. Στην αρχή, ένιωθα λίγο “χαμένη”. Πώς μπορούσα να ηρεμήσω με όλα αυτά που συνέβαιναν γύρω μου;
Τι Κέρδισα από το Mindfulness;
Αλλά η πρακτική ήταν πιο απλή απ’ ό,τι νόμιζα. Έμαθα να ακούω τον εαυτό μου. Να παρατηρώ τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου χωρίς να τα κρίνω. Στην αρχή, ξεκίνησα με μερικά λεπτά κάθε πρωί, απλά κάθοντας και αναπνέοντας συνειδητά. Και αυτό ήταν! Άρχισα να παρατηρώ τη ζωή γύρω μου με άλλο βλέμα, με πιο ήρεμο βλέμμα.
Αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση ήταν το πόσο άλλαξε η σχέση μου με το χρόνο. Σταμάτησα να τρέχω πανικόβλητη από υποχρέωση σε υποχρέωση και άρχισα να ζυγίζω κάθε στιγμή. Χωρίς να κάνω βιαστικά βήματα, άρχισα να απολαμβάνω τα μικρά πράγματα, από τον ήχο του καφέ που ετοιμαζόταν στην κουζίνα μέχρι τα χαμόγελα των ανθρώπων γύρω μου.
Ένα άλλο μεγάλο δώρο του mindfulness είναι ότι με βοηθά να αναγνωρίσω και να αποδεχτώ τις αδυναμίες μου. Στην αρχή, η ιδέα ότι μπορούσα να νιώθω ευάλωτη με τρόμαζε. Όμως με τον καιρό, συνειδητοποίησα ότι η αποδοχή αυτών των αδυναμιών με έκανε πιο δυνατή. Έτσι, έμαθα να μην ανησυχώ για το πώς με βλέπουν οι άλλοι. Είμαι απλώς εγώ, με τις αδυναμίες και τις δυνάμεις μου.
Mindfulness για μένα δεν είναι μόνο μια τεχνική χαλάρωσης. Είναι τρόπος ζωής. Είναι η συνειδητότητα και η αποδοχή του κάθε μικρού στοιχείου της καθημερινότητας μου. Και πλέον, δεν θέλω να γυρίσω πίσω. Ζω στο παρόν και νιώθω ότι η ζωή μου έχει πιο έντονο νόημα. Αισθάνομαι πιο ήρεμη, πιο ανοιχτή και, κυρίως, πιο ευτυχισμένη.
Τελικά…
Η ζωή δεν είναι τέλεια, και δεν χρειάζεται να είναι. Αυτό που χρειάζεται είναι να μάθουμε να αποδεχόμαστε τα πάντα, από τα όμορφα μέχρι τα δύσκολα, και να ζούμε την κάθε στιγμή με συνείδηση και αγάπη για τον εαυτό μας. Αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορείς να κάνεις στον εαυτό σου.
Χάρηκα που μοιράστηκα μαζί σας το πώς εγώ ξεκίνησα το Mindfulness και ελπίζω να άγγιξα μερικές από εσάς… Ευχαριστώ που με διαβάσατε.
